U proteklih 30-tak dana slavljeni su  kurban Bajram, katolički Božić i dvije nove godine.Sada je na redu proslava pravoslavnog Božića.Kako je došlo do toga da se slave dva božića , a ne jedan?1582 godine rimski papa Grgur uvodi reforme prilikom čega dolazi do usvajanja novog kalendara koji se naziva Gregorijanski, čime nastaje razlika u katoličkom i pravoslavnom računanju vremena. U 20. vijeku, na čuvenom Carigradskom saboru 1923. godine, došlo je do približavanja dva računanja vremena, ali od tada u  nauci postoji pojam računanja po starom i novom kalendaru, te stoga pravoslavni Badnji dan i Božić, slave se 24. i 25. decembra po starom tj. 6. i 7. januara po novom kalendaru.Evo nekoliko redaka o predstojećem, pravoslavnom Božiću:
 
   Božić je, uz Uskrs, jedan od dva najveća hrišćanska praznika. Božić je dan kada se slavi rođenje Hristovo i kada je duh malog Isusa sveprisutan među ljudima, donoseći im mir i praštanje. Sam Božić je trodnevni praznik, a ako računamo i Badnji dan, kojim se završava zimski četrdesetodnevni post, onda je to četvorodnevna svetkovina, okrenuta prvenstveno domu i porodici. Proslavljanje ovog praznika je usklađeni spoj crkvenih, liturgijskih i folklornih običaja, koji svojom raznovrsnošću daju posebnu ljepotu ovim svečarskim danima.

   Božić je praznik cijele porodice i zato se očekuje da ona tokom prazničnih dana bude na okupu. Praznovanje započinje Badnjim danom, 6. januara. Tog dana, rano ujutro, domaćin odlazi da isječe badnjak, najčešće je to hrastovo drvce, da bi ga te večeri unio u kuću i time označio početak božićnih praznika. Iza toga se nižu razni običaji, koji su zapravo osobenost  šarolikog narodnog folklora i koji su se kroz vijekove stopli sa onim religioznim hrišćanskim značenjem Božića.

   Na badnji dan se ništa ne iznosi iz kuće, jede se na slami i to posna jela. Tu je još paljenje badnjaka i unošenje slame i prostiranje slame po podu, uz kvocanje i pijukanje, pa badnjedanska večera na podu, simbolika sveća, oraha, meda, vina, svenoćnog bdijenja u iščekivanju Božića.

    Takođe prvi Božićni dan započinje unošenjem nenačete vode, dočekivanjem položajnika, odlaskom u crkvu na službu i pričest, te prvim mrsnim doručkom. Dug je spisak narodnih običaja koji krase Božićne praznike, od lomljenja pogače, pa do igara koje simuliraju tobožnje vijanje Božića. Prvi dan božića je dan radosti rađanja, obnavljanja života, dok se drugi dan provodi u svečanom, tihom domaćem raspoloženju, a u crkvama služi Liturgija zahvalnosti Bogorodici.

  Jedan od najljepših božićnih običaja je mirboženje, s težnjom da se održi mir, spriječi mržnja i prekine zavada među ljudima, pa su se pri susretu ljudi pozdravljali sa « Mir božji, Hristos se rodi», što je prihvaćeno kao način čestitanja ovog vlelikog pravolsavnog praznika!

                                 ~ MIR BOŽIJI HRISTOS SE RODI ~

Srećan Božić svim građanima pravoslavne vjeroispovijesti, sa željom da ga provedu u krugu porodice, u miru, sreći i veselju. /Uredništvo portala zivinice.ba/

Pravoslavna crkva u Podgajevima

Vaš komentar na članak: