Džamija je božiji hram i učilište muslimana. Džamija se zove božiji hram jer se u njoj muslimani i muslimanke klanjaju Allahu dželle šanuhu, mole ga da budu sretni i zahvaljuju na njegovim darovima i blagodatima. Muslimani se u džamiji podučavaju svojoj vjeri i onome što im je potrebno u životu.

Odlukom Rijaseta islamske zajednice u Bosni i Hercegovini 7. maj je proglašen Danom džamija. Dan džamija nas opominje na značaj džamija uopšte, a osobito na njihovo masovno rušenje u zadnjoj agresiji na Bosnu i Hercegovinu. Sedmi maj je odabran jer je sedmog maja 1993. godine srušena Ferhadija džamija u Banjaluci koja je bila osim bošnjačke i jedan od svjetskih bisera kulture.

Džamija Ferhadija je sagrađena 1579.godine a sagradio je bosanski namjesnik Ferhat-paša Sokolović. Njeno rušenje sastavni je dio plana o uništavanju objekata duhovne i materijalne kulture muslimana.
Devastacija džamija, mezaristana, turbeta i nišana je programirano kao posljednja faza početkom 19 vijeka usvojenog projekta o stvaranju zamišljene „Velike Srbije“, u kom je kontekstu trebalo privesti kraju istrebljenje muslimana na prostoru bivše Jugoslavije, i zatrti sve tragove njihova življenja, pa tako i svih džamija. U patološkoj mržnji prema svemu što je muslimansko i islamsko agresori su taj dio svog projekta, na okupiranom području Bosne i Hercegovine s krajnjom bezobzirnošću, do kraja obavili, između ostalog i razaranjem svih mezarja, da bi poslije tog gnusnog čina, njohove posljednje ostatke buldožerima sravnili sa zemljom.

O kakvim se gubicima radi dovoljno je spomenuti da su u haremu nadaleko čuvene Ferhadije džamije, uništena tri kamena turbeta iz 16 vijeka. U najvećem i arhitektonski najvrjednijem haremu nalazio se mezari osnivača džamije Ferhad-paše.

U banjalučkoj regiji su uništene i razorene Sofi Mehmed pašina džamija, Defterdarova ili Arnaudija džamija, zatim turbe Hasana Defterdara, Halil pašino turbe, Gazanferija džamija, Stupnička džamija, Hadžipervizova džamija , Behram-efendijno turbe uz istoimenu džamiju.

Identična banjalučkoj je situacija u Foči , gradu koji je ranije imao 17 džamija. Sve su pretvorene u prah i pepeo, uz napomenu da su neke od njih ubrajane u remek djela osmanske arhitekture.
Uz porušenu džamiju u Ustikolini, za koju predanje veli da je bila najstarija u Bosni i Hercegovini , nalazilo se i mezarje sa pedesetak nišana i turbe Kadri Alajbega.

Takođe je srušena, reprezentativno građena potkupola Sinan-begova džamija u Čajniču uz koju je srušeno kameno turbe i mezari osnivača džamije i njegove žene.

Istu takvu sudbinu tokom agresije na Bosnu i Hercegovinu, uništavajući i rušeći muslimansku kulturu i civilizaciju doživio je veliki broj džamija u mjestima i krajevima širom Bosne i Hercegovine.
Iako su određene snage pokušale spriječiti postavljanje kamena temeljca za obnovu Ferhadije džamije 2001. godine , to se nije dogodilo, kamen temeljac je ipak postavljen. U tim neredima od posljedica kamenovanja poginuo je Murat Badić iz Cazina.

Ferhadija će biti otvorena na Dan džamija, odnosno na isti dan kada je i srušena do temelja 1993. godine.
Obnova mnogih džamija je započeta u mnogim gradovima Bosne i Hercegovine , dok je u nekima i dovršena.
Uništavanje, rušenje i devastiranje džamija imalo je samo jedno za cilj: uništiti i istrijebiti Bošnjake i Islam sa ovih prostora, što se nije dogodilo. Uprkos svemu Bosne i Hercegovine i Bošnjaka ima sve dok ima njihovih džamija i obratno, dok u Bosni i Hercegovini postoje džamije postojat će i Bošnjaci./Nihad Kovačević/

Vaš komentar na članak: