Da mladi sve više pažnje poklanjaju obrazovanju govore mnogi primjeri, a najnoviji nam dolazi iz JU Dječije obdanište Živinice. Direktorica ove javne ustanove Edisa Šljivić uspješno je odbranila doktorsku disertaciju na Univerzitetu u Tuzli, a naziv rada glasio je: “Edukacija roditelja u psihosomatskoj i psihosocijalnoj rehabilitaciji djece sa smetnjama u razvoju”, te tako postala doktor društvenih nauka iz područja somatopedije.

Zanimljivo je istaći da dr.Edisa Šljivić ima završena dva fakulteta: Edukacijsko-rehabilitacijski i Fakultet vaspitača predškolskih ustanova.

Bogatoj obrazovnoj biografiji dodajmo da je postdiplomski studij upisala 2006. godine na Edukacijsko-rehabilitacijskom fakultetu, Univerziteta u Tuzli, Odsjek motorički poremećaji i hronične bolesti, gdje je postigla značajne rezultate i završava sa prosječnom ocjenom 9.71. Magistarsku tezu pod naslovom “Roditelj kao koterapeut u procesu psihofizičke rehabilitacije djece sa smetnjama u razvoju” odbranila je u avgustu 2010.godine na Edukacijsko-rehabilitacijskom fakultetu u Tuzli i time stekla naučni stepen magistra društvenih nauka u području Somatopedije.

U toku svog radnog angažmana pohađala je brojne seminare i učestvovala na domaćim i međunarodnim kongresima, simpozijumima, konferencijama i drugim naučnim skupovima. Autor je i koautor nekoliko radova objavljenih u domaćim časopisima i sudionik u istraživačkim projektima.

Značajan doprinos naučnoj misli u oblasti rehabilitacije djece sa smetnjama

Doktorski rad “Edukacija roditelja u psihosomatskoj i psihosocijalnoj rehabilitaciji djece sa smetnjama u razvoju” je značajan doprinos savremenim razmišljanjima o različitim programima edukacije, liječenja i rehabilitacije, kada se suočavamo i sa brojnim bioetičkim i deontološkim pitanjima u vezi sa sadržajem i metodama znanstvenih i kliničkih istraživanja u raznim problemskim područjima.O svom radu dr.Edisa Šljivić kaže:

“Jedno od takvih problemskih područja je i rast i razvoj djeteta sa poteškoćama u razvoju, a također i psihodinamika odnosa dijete-roditelj tokom djetetova rasta i razvoja.Rezultati nekih savremenih istraživanja u ovom problemskom području više su usmjereni na opis-registriranje problemskih područja kao kliničkih entiteta, a manje na proučavanje utjecaja različitih interventnih metoda na ponašanje i psihodinamiku odnosa roditelja i djeteta. Svakako, da se tu suočavamo sa vrlo kompleksnim pitanjima, jer je u okviru jednog multidisciplinarnog pristupa u koncipiranju studije (istraživanja) potrebno uzeti u obzir i razne psihosomatske i psihosocijalne činioce koji mogu uticati na mehanizme područja roditelja sa problemskog područja djeteta, dakle i sa doživljajem sebe.

U tom okviru i ova studija bila je usmjerena na proučavanje uticaja posebno struktuiranih programa edukacije na promjene u okviru kontroliranih varijabli u području psihosomatske i psihosocijalne rehabilitacije djeteta sa poteškoćama u razvoju. U tu svrhu korišten je raspoloživi uzorak od 30 žena (majki) u dobi 29-64 godine. Također, u tu svrhu na temelju rezultata savremenih multidisciplinarnih istraživanja o uticaju psihosomatskih i psihosocijalnih činilaca na razvoj mehanizma suočavanja definirana je polazna hipoteza prema kojoj: Sustavna i komplementarna edukacija roditelja može potaknuti promjene u njihovim razinama svijesti i doživljaja sebe, a također i potaknuti otkrivanje novih energetskih potencijala u procesima introspekcije u vezi sa doživljaja sebe u osobe, kao i u psihodinamici odnosa dijete-roditelj.

U tu svrhu, cilj istraživanja u ovoj studiji odnosi se na proučavanje uticaja posebnih kratkotrajnih psihoedukacija (somatopedskih/somatoterapijskih) programa primjerenih posebno roditeljima, a koji su bili usmjereni u razvoju svijesti i mehanizma suočavanja (copinga) u roditelja u vezi sa raznim problemskim područjima u doživljaju sebe, kao i problemska područja djeteta tokom rasta i razvoja”, ističe dr.Edisa Šljivić.

Pohvale članova Komisije i emiratusa Prstačića

Mentor i predsjednik komisije prilikom odbrane rada bio je prof.dr. Miroslav Prstačić, emiratus profesor, član njujorške Akademije znanosti i profesor Sveučilišta u Zagrebu, koji je, zajedno sa ostalim članovima komisije, veoma pohvalno govorio o uspješnoj prezentaciji teme kojoj je posvetila svoj doktorski rad.

“Značaj ovog istraživanja predstavlja znanstveno potvrđivanje važnosti edukacije i podrške roditeljima djece sa smetnjama u razvoju i daje model pristupa ovoj populaciji u svrhu unapređenja kvaliteta edukacijsko-rehabilitacijskog procesa i kvaliteta života uopšte”, istakao je prof.dr. Miroslav Prstačić, koji je bio mentor dr.Edisi Šljivić i prilikom odbrane magistarske teze 2010.godine.

Odbrni doktorskog rada bio je prisutan veći broj rodbine, prijatelja i zaposlenih JU Dječije obdanište, a nakon što je postala doktor društvenih nauka Edisa Šljivić je rekla:

“Dugujem veliku zahvalnost svom mentoru dr.sc.Miroslavu Prstačiću, redovnom profesoru za znanje koje mi pruža, nesebičnu stručnu i morlnu podršku tokom pripreme, izvođenja istraživanja pa do finalne verzije doktorske disertacije. Takođe zahvaljujem članovima komisjie dr.sc.Edini Šarić, venredni profesor, dr.sc.Vesni Bratovčić, docent i dr.sc. Edini Kuduzović, docent. Zahvaljujem svojim roditeljima, suprugu i radnim kolegama na pruženoj podršci i strpljenju, kao i svim koji su na bilo koji način pomogli u ostvarenju mog cilja”.

Tako je dr.Edisa Šjivić postala tek peti doktor društvenih nauka za područje somatopedije u Bosni i Hercegovine, te nakon svega napisanog slijedi čestitka, sa željom daljeg doprinosa naučnoj misli u ovoj oblasti!/Š.G./