Midheta Mumić je prva živiničanka koja je više nego uspješno (sa prosjekom ocjena iznad 9, 00) završila dvopredmetni četverogodišnji studij na Filozofskom fakultetu Univerziteta u Tuzli, odsjek Filozofija- Sociologija. Ona je pod mentorstvom uglednog bh sociologa, univerzitetskog profesora dr. sc. Adiba Đozića, 2014. godine uspješno odbranila diplomski rad istraživačkog karaktera, pod nazivom “Društveni položaj demobilisanih boraca, ratnih vojnih invalida i šehidskih porodica na području opštine Živinice”- što je i osnovni razlog za pisanje ovoga članka.

Društveni položaj demobilisanih boraca, ratnih vojnih invalida i šehidskih porodica zavisi i od odnosa i stavova cjelokupne društvene zajednice. Društvo snosi odgovornost za svestran i harmoničan život, psihički razvoj i stabilnost svih svojih članova, stoga je potrebno da se upoznaju sa njihovim problemima i potrebama.

Istraživanje je pokazalo da su najčešći problemi sa kojima se susreću demobilisani borci, RVI i članovi šehidskih porodica ekonomski, zdravstveni, profesionalni, edukacijski, problemi vezani za socijalnu okolinu, nedovoljna briga društvene zajednice… Također, agresorska dešavanja koja su branioci osjetili na sopstvenoj koži su dovela do posttraumatskog stresnog poremećaja koji se manifestuju kroz različite oblike psihosocijalnih problema. Zbog toga je značajno informisati društvo o ovoj populaciji, njihovim pravima, stanju i problemima sa kojima se susreću, te im svojim angažmanom pružiti pomoć za lakše podnošenje društvene realnosti, kako bi borba za zadovoljavanje njihovih potreba, poput prava na zdravstvenu zaštitu, socijalnu pomoć, tuđu njegu ili ortopedska pomagala, bez kojih mnoge invalidne osobe ne mogu da funkcionišu, bila prošlost.

Njihovo neučestvovanje u sportskim manifestacijama doprinosi nedovoljnom vezivanju za kolektiv i društvenu sredinu, te se javlja osjećaj otuđenosti. Više od polovine RVI je nezaposleno i jedini izvor primanja im je lična invalidnina. Obzirom da je najveći broj RVI u radno aktivnoj dobi, potrebno je osmisliti način za edukaciju i osposobljavanje za određeno zanimanje. Poticajni programi zapošljavanja bi smanjili broj nezaposlenih. Da bi se RVI omogućilo banjsko i ostala liječenja, potrebno je izgraditi specijalizirane zdravstvene ustanove, kojima opština Živinice trenutno ne raspolaže. Rehabilitacija, prekvalifikacija i profesionalna reintegracija RVI se može postići aktivnom saradnjom stručnjaka iz područja psihologije, medicine, sociologije, ekonomije, ukoliko bi postojala dovoljna količina volje za to. Također, veliki značaj bi imalo osnivanje centara za pružanje pomoći u vidu fizikalnh terapija, psihičkih seansi, kojima ove kategorije ne bi bile finansijski opterećene, što bi se moglo postići saradnjom opštinskih službi i nevladinih organizacija.

Zbog svega navedenog u diplomskom radu profesorice Midhete Mumić, ovo je apel vladajućim strukturama, prvenstveno na području opštine Živinice i TK, da obrate veću pažnju rješavanju problema demobilisanih boraca, ratnih vojnih invalida i članova šehidskih porodica.

Vaš komentar na članak: